Smardz czarny

Uprawa eksperymentalna: smardze owocnikują nieprzewidywalnie, a o plonie decydują warunki, na które mamy niewielki wpływ — nie gwarantujemy zbiorów.

Smardz czarny to europejski przedstawiciel smardzów z sekcji Elata. Ma wydłużony, stożkowaty kapelusz z wyraźnymi, podłużnymi żeberkami, w barwach od szarobrązowej po niemal czarną, pusty w środku. Smakuje i pachnie równie wyraziście jak smardz jadalny; także jego jemy wyłącznie po obróbce termicznej. W Polsce smardze są pod ochroną, więc uprawa to jedyny sposób, by legalnie cieszyć się nimi w kuchni.

Uprawia się go tak jak smardz jadalny — na zewnątrz, na przygotowanych zagonach, przez zimujące w glebie sklerocja. Owocniki pojawiają się wczesną wiosną, zwykle nieco wcześniej niż u smardza jadalnego.